Een inspirerende omgeving

Vanuit mijn werkkamer, bijna op het hoogste punt van Rhenen, kijk ik uit over bomen en daken. Een enkele wiek van de molen. In de verte zie ik – als ik ’s avonds of ’s ochtends heel vroeg aan de slag ben – lichtjes twinkelen in de Betuwe. Daartussen, op het laagste punt, weet ik de rivier.
Diverse schilders - onder hen niet de minsten, denk aan Rembrandt en Ruisdael - kozen en kiezen daar een plekje om de rivier, het oude stadsgezicht en de Grebbeberg vast te leggen.

Deze omgeving inspireert ook schrijvers. Nescio bijvoorbeeld schrijft in zijn ‘Titaantjes’: Jaren had Bavink met tusschenpoozen gewerkt aan zijn gezicht op Rhenen, aan de rivier, de berg, den Cuneratoren, de bloeiende appelbomen, de rode daken van ’t stadje, de kastanjes met hun witte en rode bloemen en de bruine beuken tusschen de huizen in de hoogte, en ’t molentje ergens op den berg. Ook in zijn Natuurdagboek schrijft Nescio over Rhenen, dat zo mooi ligt ingeklemd tussen de bossen van de Heuvelrug in het westen, de Grebbeberg in het oosten en de rivier in het zuiden.